Błąd
  • The RokSprocket Module needs the RokSprocket Component installed.
Drukuj

Wizyta w Leicester

 

W czerwcu złożyłam wizytę w organizacji SMIRA, aby spotkać się z założycielką organizacji Panią Alice Sluckin oraz z Panią Lindsay Whittington. SMIRA to organizacja charytatywna działająca na terenie Wielkiej Brytanii z siedzibą w Leicester, której celem jest  udzielanie informacji i wsparcia dla rodzin dzieci dotkniętych mutyzmem selektywnym. Wizyta miała na celu nawiązanie kontaktu oraz rozpoczęcie współpracy. Pani Alice Sluckin oraz Lindsay Whittington udostępniły nam nowe materiały, z których będziemy mogli korzystać i które z pewnością przyczynią się do zwiększenia jakości niesionej przez nas pomocy. Zostałam tam bardzo ciepło przyjęta za co serdecznie dziękuję.

Barbara Ołdakowska - Żyłka

Drukuj

Mutyzm wybiórczy

Co to jest mutyzm selektywny (wybiórczy)?

Jest to zaburzenie wieku dziecięcego charakteryzujące się stałą niemożnością mówienia w wybranych sytuacjach społecznych (w których mówienie jest oczekiwane np. w szkole), pomimo mówienia w innych sytuacjach.

Po raz pierwszy został opisany w roku 1877 przez niemieckiego lekarza Kussmaula który opisał przypadek „afazji dobrowolnej”. Przyjęcie tego terminu mogłoby sugerować, że dzieci te świadomie wybierają niemówienie.

W roku 1934 angielski lekarz Tramer wprowadził termin „elective mutism” czyli „mutyzm planowany”, utrwalający błędne rozumienie charakteru tego zaburzenia. Dopiero w 1994 roku nadano mu właściwą nazwę – mutyzm selektywny czyli wybiórczy.

Mutyzm wybiórczy i jego objawy – jak go rozpoznać?  

•    głównym objawem mutyzmu wybiórczego jest to, że dziecko nie mówi w określonych sytuacjach (w których mówienie jest oczekiwane), w innych natomiast mówi normalnie. Najczęściej zdarza się, że w domu dziecko mówi bez problemów, natomiast w szkole nie jest w stanie się odezwać

•    czas utrzymywania się tego objawu wynosi co najmniej jeden  miesiąc

•    brak mówienia nie wynika z braku znajomości języka lub dyskomfortu związanego z posługiwaniem się danym językiem lub zaburzenia komunikacji (np. jąkania), ani też z całościowego zaburzenia rozwoju (jak autyzm) czy zaburzenia psychotycznego (np. schizofrenia)

•    zaburzenie utrudnia osiąganie sukcesów edukacyjnych lub zawodowych oraz komunikację z innymi ludźmi

Jak często i u kogo występuje mutyzm wybiórczy?

•    objawy mutyzmu pojawiają się zwykle przed ukończeniem piątego roku życia

•    częstotliwość zaburzeń to (według Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry z 2002 roku) siedmioro dzieci na tysiąc – dwa razy częściej niż autyzm.

•    mutyzm dotyczy prawie trzykrotnie częściej dziewczynek niż chłopców (proporcja liczby dziewczynek do liczby chłopców wynosi 2,6 do 1).

Jakie czynniki sprawiają, że u danego dziecka wystąpią objawy mutyzmu?  

•    predyspozycje genetyczne,
•    wysoki poziom stresu,
•    wychowywanie się w rodzinie dwujęzycznej,
•    pobyt w obcym kraju,
•    narażenie na oddziaływanie drugiego języka między drugim a czwartym rokiem życia,
•    trudności językowe.

Mity na temat mutyzmu wybiórczego

•    Mutyzm wybiórczy to po prostu bardzo silna nieśmiałość. Większość dzieci z tego wyrośnie.
•    Mutyzm bardzo ciężko jest leczyć lub jest nieuleczalny.
•    Dzieci mutystyczne są inteligentne mniej niż przeciętnie.
•    Dzieci z mutyzmem używają ciszy jako formy manipulacji lub nieposłuszeństwa.

 

Mutyzm wybiórczy jest zaburzeniem lękowym wieku dziecięcego i charakteryzuje się stałą odmową mówienia w niektórych sytuacjach społecznych. Poza tymi sytuacjami dziecko mówi prawidłowo. Dzieci dotknięte mutyzmem wybiórczym zazwyczaj swobodnie rozmawiają w domu lub z bliskimi przyjaciółmi, ale nie odzywają się do swoich nauczycieli. W poważniejszych przypadkach mogą również nie mówić w towarzystwie rówieśników, ale komunikują się z nimi niewerbalnie.

Mutyzm wybiórczy często mylony jest z nieśmiałością. Nieśmiałość nie jest zaburzeniem, zaś mutyzm wybiórczy jest zaburzeniem wieku dziecięcego. Nieśmiałość u dziecka nie jest tożsama z mutyzmem. W przypadku nieśmiałości najczęściej dzieci w danej, stresującej dla nich sytuacji zabierają głos, ich odpowiedzi mogą być zdawkowe, ciche, niedokończone, jednak się pojawiają. Natomiast w przypadku mutyzmu wybiórczego w danej sytuacji następuje całkowite milczenie.

Mutyzm wybiórczy będzie więc dużo bardziej dolegliwym zaburzeniem niż zwykła nieśmiałość u dziecka. Jednocześnie nieśmiałość najczęściej mija sama z siebie, co w przypadku mutyzmu zdarza się niezwykle rzadko. Dzieci z mutyzmem wybiórczym powinny być objęte terapią. Klasyczny jej model jest następujący. Dziecko spotyka się z terapeutą regularnie raz w tygodniu. Czasami terapią powinna być objęta cała rodzina. W terapii mutyzmu wybiórczego bardzo ważna jest współpraca terapeuty z rodzicami oraz placówką, do której uczęszcza dziecko dotknięte mutyzmem wybiórczym. Nieleczony mutyzm prowadzi do depresji. Bardzo ważna jest diagnoza i terapia mutyzmu wybiórczego we wczesnym dzieciństwie. Kiedy małe dziecko jest objęte prawidłową opieką terapeutyczną objawy mutyzmu wybiórczego ustępują.

Kontakt

Poradnia Terapii Mutyzmu "Mówię"
ul. Bonifraterska 15/12
Warszawa 00-203
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Dla specjalistów:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Tel. +48 602 236 963

Szkolenia dla specjalistów

Zapraszamy specjalistów oraz terapeutów na szkolenia z zakresu mutyzmu wybiórczego.

Więcej informacji Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. oraz tel. +48 602 236 963